De nada sirve ir a más velocidad si los recuerdos te encadenan.

22 de octubre de 2009

Love it all


En la vida me gusta jugar a buenos y malos,
a polis y cacos, al desengaño.

Barajar las oportunidades, y elegir con los ojos cerrados, confiar en lo valiente que soy, y en poder mirar la carta, al menos, de reojo.
Si no me gusta, lo tengo fácil. La cuestión es que me guste demasiado...


Y juego mucho, muchísimo a este juego,
y la verdad es que me encanta.
Me gusta vivir, con las buenas y con las malas,
que magia tendría sino?
Es un juego de niños, como cualquier otro,
este, con un toque de adicción.
Me gusta explotar cada segundo,
pensando que el siguiente será mucho mejor.


'Pide un deseo'

(ya somos dos)



19 de octubre de 2009




Dicen que la inteligencia se mide según los méritos que hayas tenido,
y hasta dónde hayas llegado.
En su caso, ya ha roto los esquemas de todas las ideas platónicas, rompe con todo lo que antes le haya precedido. Pone y rompe sus metas.
Es de esas que le gusta superarse día a día, de las que no se rinde, de las que siempre tiene algo
por lo que luchar.
Y el día de mañana habrá infelices que se coman los mocos en su casa, pensando en todo lo que pudieron hacer y no hicieron, y ella, no se va a reír de ellos, porque no es capaz...
Cristina les pegará un grito, les dará un carpetazo en la espalda y les dirá : ¡ESPABILA!

Cristina dá donde duele
y te gana en la primera toma,
con los primeros acordes,
detrás del fullard, sonríe,
se guarda para ella lo peor,
y eso, la hace fuerte, inteligente y madura...

Eres increíble, y lo peor, es que aún no lo sabes.

http://www.youtube.com/watch?v=7heIA4te5JY

13 de octubre de 2009

¿ A que no sabes a dónde he vuelto hoy ?

Me apetecía un tiempo a solas con mis recuerdos,
en donde estar sola, está de más...
Esta vez voy sin problemas detrás, porque eres tú quien los tiene.

Has seguido el compás, de un grito que ni tú ni yo podemos controlar,
y esta vez, no por una fusión común, sino porque los dos nos hemos separado,
y fue destrucción, solución... por mucho que costara.
Pero... ¿ de qué nos ha servido, si ahora nos encontramos en las mismas,
y a duras penas, me necesitas y te necesito ?
Si quieres vuelve, somos amigos y aquí aún hay muchos cigarrillos por fumar,

aquí...



...donde solíamos ¡ gritar !


12 de octubre de 2009


Quizá mañana pueda pararme a pensar, en qué parte del oceáno quiero estar.
Mientras veo a los demás ir y volver escribo colores, y disfruto de la compañia,
quemo el cigarro, y algo sigue gritando: piensa , piensa , piensa , piensa . . .





( no quiero moverme de aquí , ¿lo entiendes? )

11 de octubre de 2009

Magia


Dentro de cada uno, escondemos un puñado de historias
que solo compartimos con nosotros mismos,
en cada beso al alma.



(abrazos inquietos y besos mal dados... esperanzas calladas y ganas, muchas ganas de
...hacerlo )

4 de octubre de 2009

Cuando tienes el valor suficiente, de salir afuera, sin paragüas... y eres capaz de mantenerte en pie, mirando hacia arriba, cuando pierdes la noción del tiempo y te acuerdas de alguien,
ahí, es cuando por fin... eres quien te dé la gana de ser.

1 de octubre de 2009

Fianzas.


No creo que esto que dejaste aquí sea biodegradable .
Será muy dificil que el tiempo sepa como diluírlo en medio de tanta mierda .
Supongo que la ciencia , no entra en el campo sensible del corazón,
demasiado delicado, dicen.
Mi padre dijo que ni usando el 100 % de nuestro cerebro podremos averiguar la manera de romper con la casualidad, las guirarras desafinadas , los nervios del estomago , el temblor de piernas , las sonrisas con las que no contamos , los sueños propios.
Hay algo que no podemos controlar , y eso es esto ,
LA IMAGINACIÓN.

Nuestro subconsciente nos gana por las noches , queramos o no .
Cuando solo alumbra la luz de la luna , las farolas a media luz , el flexo del escritorio . . .
es dificil tener consciencia ,
de que esto , es inevitable .





Por lo cual , ni el tiempo ,
ni nada concreto ni abstracto , va a sacarlo de aquí.
En el fondo . . . me gusta.



Ni fea, ni flaca, ni diferente, ni rara.
Ni sola, ni mal acompañada, ni severa, ni cansada.
Ni triste, ni eufórica, ni mala, ni buena.
Ni dura, ni blanda, ni irónica, ni alternativa.
Ni contigo, ni sin tí.
-Sobrevivo.

Estoy bien.

27 de septiembre de 2009



Ahora es cuando tú me haces falta a mí, y no estás.

Tranquilidad , lo mío es el hielo en los ojos ,
los mundos aparte , y no las ganas de odiarse .
Soy un Gigante , ¿ te acuerdas ?
Aguanto el tirón , esta vez , yo solita .

24 de septiembre de 2009

22 de septiembre de 2009

petite


















Cuando te roban una sonrisa,
se llevan con ella un trozo de ti,
rompen fronteras, calientan el hielo...
Buscan de esas que te salen de dentro,
de las que tu corazón te dice...házlo.

No se conforman con un beso en la mejilla,
a veces ni siquiera con un 'estoy bien'
siempre necesitan ese pequeño olluelo,
los ojos brillantes, la fuerza en los labios,
el gesto tierno, y la mirada inquieta.

Quieren robarte, el trozo de ti que necesitas,
para dejar de ser alguien prescindible,
para crear en ti, una adicción.


Cuando te echo de menos, sonrío
pensando en que almenos te has quedado
con la mejor parte de mi, con lo que no suelo enseñar.

18 de septiembre de 2009

(¡callate!)

Hablemos de personalidad:
La opinión es la imagen de nuestros pensamientos, y la podemos dar a conocer en cualquier momento, o lugar.
Cuando esta opinión puede influír o ponerte de un lado o de otro, hay que cuidar las distancias, los márgenes y cuando es necesario saber callarse.
Quizá el mundo gire en la dirección que no quieres o no te conviene,
pero creeme, es mejor mantenerse quieto, sin ver-mirar-oír.
Hoy he aprendido que sólo he de gritar cuando me toquen a mi, cuando esa opinión toque lo que de verdad me importa y cuando yo considere que es necesario.
Hablar por hablar es demasiado fácil y más si sabes, que no vas a cambiar nada.

Hemos puesto al límite esta situación y ahora, para mantenerte firme
ante unas manos que no son las tuyas ni las mías, solicitas llamada.
Algún día, me gustaría ser tan valiente como tú.

Tengamos personalidad:

¿Quién gana?





PD: Quédate conmigo otra vez, que ahora, tengo frío.

Carlota


Nosé como decirte que he perdido los zapatos otra vez

Que he roto la copa de tus sueño bonitos conmigo

Que se acaba el tiempo, que ya se ha gastado mi amor
para ti

¿y como añorarte?

si he buscado tu olor en mi ropa, y no te encontré.

Ya se acaba la vida como la conté,

He derrumbado de un golpe los sueño de ayer.

16 de septiembre de 2009


Ahora que le ponemos tilde a todo,
¿Porqué no destacamos la inocencia de los necios como yo,
que no tenemos por donde cojernos,
que no nos aguantamos y que si, perdimos a cambio una dulce compañía?
Quiero acentuar las cabezas altas, los brillos de labios,
las gafas de Sol y los bolsos caros, quiero que hoy veamos
por debajo, de las gafas y del bronceado,
no es tan dificil, FIJAROS:
Al fin y al cabo, como dice una que yo me sé
'todos tenemos un secreto encerrado en el ático del alma'
y es cierto, tú, yo, él y por supuesto, también ella.
Todos nos arrepentimos de algo que no podemos/pudimos cambiar/evitar, y sin embargo, una vez que la tormenta pasó,
volvemos a mirar otra vez por detrás de las gafas de Sol, por encima del cabello de los demás, buscando alguien a quien podernos sujetar.
Nos caemos, nos caemos sin nadie que nos declare 'inocentes' y ese, es el fallo utópico de todos, todos nosotros.
Yo ya no tengo nada que perder, por lo cual, sí
soy culpable y tengo frío, pero ya ves,
'ni me quejo ni me quejaré'
como dice otra que yo me sé, ahora
'tengo guardada mi tristeza, ahí, poniéndose guapa'
Porque a pesar de los dieciocho juicios, y los cinco que me quedan.. voy a salir, con la cabeza bien altita y con brillo de labios, porqué?
Porque los culpables también tenemos a quién sujetarnos, y sabemos que hay gente peor que nosotros.
'El tiempo pondrá a todos en su lugar' dijo el maestro.


y aunque suene repetitivo: Llévame al baile

12 de septiembre de 2009


No me sirven los dobles fondos de los cajones,
ni los teatros a medianoche, no me sirven las fotos de las revistas,que no, que no me sirven los clientes, ni las malas compañías.
No me llenan los cafés, ni siquiera el vino barato con un poco de zumo...
Ojalá se me borrara la pena bebiendo, bendito milagro!
Pero no pasa, pasa que en todas las barras está presente, en las copas,
en los vasos y en el baño, hasta en el baño.
No quiero que me entiendan, quiero que se me pase,
que un golpe de suerte me borre
la culpa, la conciencia y algunos meses.
Por ahora mi alérgia sigue siendo mi perdición y tentación,
mi alérgia, la culpable de este jodido
picor.

11 de septiembre de 2009

Quizá nunca debamos de decir nunca, y el para siempre se nos quede corto.
Quiza mañana me encuentres de nuevo por la calle, y me sonrías, y se levante todo otra vez.
Quizá podamos llegar a ser buenos amigos y dejarnos de guiños a escondidas.
...

Podría seguir con sucesivos 'quizás'
hasta llegar a la conclusión de que estés donde estés de voy a echar de menos,
pero no voy a alargar el camino,
hay algo que está más que claro,y es que, como dice la canción:
'Yo si quiero conocerte, y tú no a mi.'

Me guardo las ganas, de comerte, de ti.
Me guardo los mensajes y el enter,
Me guardo las preguntas porque no quiero ver la contestación,
Me guardo los secretos para mañana,
Me guardo el corazón.



Antes de cerrar, déjame dedicarte un 'miss you'.

6 de septiembre de 2009

Pouco mais, e fasme chorar de alegría.
Temblábanme as pernas, elas soiñas,
sen que eu procurase nada,
elas soas souberon palparte.
Abracei os teus abrazos e aínda así non te sae,
nin un mísero, 'Hola'.
Bótote en falta, e cheiro os restos dos días de chuvia,

onde ver caela auga era toda unha arte, onde ti e mais eu, mirábamosnos con complicidade.
¿Onde quedou?¿Onde están aquelas sonrisas tan tristes?
Supoño que a raiba non te deixa ver por detrás dos cristais, mirar mais alá.



¿Pero que fas?
¿Non era que xa estaba morto?
Agora acercaste vacilón, chiscas un ollo e fasme outra vez, a moza mais feliz do mundo, gústa(s)me, ben o sabes... pero, non entendo nada, chámame parva,
pero as veces penso,
que gústache mirarme sorrir, e despois, sorries ti.
Pero CHE!... quédome quietiña
,
sen mover unha soa pestana,
conxelar ese momento, para outra vez,

neste tempo de improvisto,
poida cheirar os restos de chuvia
e
sorrir imaxinanto un 'te quiero'.




¿Cómo o fas?
'Eres a ostia'

4 de septiembre de 2009

Oír tu nombre, 'de súpeto'.
Ver tu sonrisa, 'sin querer'.
Bailar 'a modiño' .
Decir un 'te echaba de menos' .
Tocar alguna guitarra 'sin cuidado' .
Leer un 'te quiero' en voz 'baja'.







Hago que no me importa, te gusta.
'Si tú aún dices 'venga' yo digo... 'vale'.'

2 de septiembre de 2009

Busco estaño para soldarnos, un poco de música ambiente y una nube gris para ponernos encima.
Tengo casi todo preparado para verte llorar, bailar bajo la lluvia.
Sin embargo, aquí la yonki, necesita su dosis, necesita pifiarla una vez más.
Sigo mis pasos, otra vez hacia atrás, estoy demasiado manchada, tengo los pies fríos, necesito calor,
sí, soy culpable, otra vez.



'Pero no tengo la culpa, de que esto se esfume cada mes, como si fueran burbujas de champagne francés'

27 de agosto de 2009

'Confía en mí a partir de las seis'

Los ojos se me llenan de hielo, incluso se me ponen así como rojitos cuando veo que alguien tiene un problema dificil de solucionar, cuando no pueden con los riñones, cuando 'grita' de rabia o por no poder llorar.
Me gustaría que no se cojieran aviones de media noche, que no sirvieran para huír y que los hospitales estubieran llenos de edades superiores a los setenta.
Me enerva los que empeoran las cosas con palabras que ni vienen ni van al cuento, aquellos que lo único que buscan es culpar a los demás de problemas de personalidad, esos que nunca llegan a saber lo que quieren, por donde cogerse, por donde tirar.
Cuando la vida toca donde duele, es dificil mantenerse quieto en el sitio, es complicado dormir e incluso comer, necesitas que alguien te aguante, que alguien te declare 'inocente'.
En este caso, he salido 'culpable' y lo único que pretendo es encerrarme yo misma, en la cárcel donde estés tú.



...que parezca un accidente.

20 de agosto de 2009

Reiniciar

Me había preparado un discurso para cuando llegase este momento, pero ahora, solo tengo ganas de llorar y abrazarte, para no soltarte nunca.
Sé que te va a dar igual, y no me parece mal,
pero qué te cuesta hacer vida una ilusión
y darme un cutre abrazo
decir: 'ya pasará'.



Pero sigues resistiendote, y no quiero besarte el culo,
asique recurro a esas pequeñas maravillas
que aparecen cuando menos te lo esperas,
que sacan de ti lo que nunca pensaste enseñar,
y hacen de horas muertas,
las más vivas tardes :)


La vida se divide en etapas,
en cada una de ellas, aprendes
lo que en un momento dado de la etapa anterior, no supiste superar,
para que en la siguiente, puedas salir del paso.
Esta etapa, se me va de las manos,
y gracias a ti, me doy cuenta.
No sé dónde parar.
Creo que me estoy rompiendo demasiado, necesito tus manos.


-Tequiero.

17 de agosto de 2009


Los poetas escriben sobre papeles mojados que les desgarran el alma,
sobre eso que les come por dentro, que los deja sin respiración.
Somos así de sensacionalistas, nos gusta ver como el se cae el mundo,
ver como todo, está fuera de control.
¿Cuando estubimos ordenados?
Estamos descompuestos, y intentamos reconstruírnos con el vicio.
El intento de ser alguien entero, es la esencia de sentir.
Sentimos sensaciones nuevas, cada vez que unimos una parte de nosotros mismos
o la despegamos
...amor y decepción
¿Qué es lo divertido?
Encontrar pequeños detalles, que te ayudan a cruzar las piernas.


14 de agosto de 2009


La vida se me ha colado entre los dedos, y las oportunidades se han metido
en un pozo sin fondo, en la marea de un mar que no sabe que corriente seguir.
Tengo las manos frías y la música muy baja, apenas se escucha ruído aquí.
Los acordes no se distorsionan, y los problemas se hacen un poco más pequeños.
¿Pero dónde estás? ¿Qué estoy haciendo?
Esto está dando muchas vueltas y empiezo a tener mala cara,
el resto dice que debe de ser el mareo, pero sinceramente
no me doy cuenta de que estoy girando.
Tengo que creer que es el mundo el que se está volviendo loco,
o lo que creía que me llenaba sólo son cafés de las ocho,
y abrazos de mediodía.

-Necesito que alguien me pare los pies.

12 de agosto de 2009

9 de agosto de 2009











Repetimos los errores, que si antes eran grandes ahora son enormes.
Lamentamos no tenernos el uno al otro y darnos flores que nos alivian un instante, cambien todo, y nos perdonen. Nuestra falta de cabeza es peor que la pobreza porque no nos a dejado a deber nada.

7 de agosto de 2009






·Ví como te acercabas, cerré los ojos
para poder sentirte bien cerquita y Chás! , ya no estabas.
te escondiste detrás de la puerta otra vez ...
y eso que te grité: 'No quiero sustos'.

Pero nada, como de costumbre el chico de barrio fino,
se salta las órdenes y se cree rebelde.

'Sal, venga, ya te ví.'

Y si, saliste! Y como saliste!
Y ahora qué, si, estás delante mía, al lado y detrás si quiero.
Pero mañana, ya no vas a estar.

Me lo sé de memoria

Mañana vas a arrepentirte de lo que has echo hoy,

y te vas a dar la vuelta
irás corriendo
a bañarte otra vez
en el mismo mar
donde te bañas cada vez que notas que las cosas no van bien.

Te gusta ver como se cae el Sol

y caerte detrás de él.

Te gusta contar estrellas y cantarles canciones tristes.

Te gusta ver como se cae el mundo

y saber que tú sigues en pie.

Te encanta hacer ese tipo de cosas cosas que yo odiaría si no vinieran de ti.
Pero todo esto,
mañana.
Qué pasa ahora?
Acabas de salir de detrás de la puerta, y quiero
abrazarte mucho,
hasta sentir que los coches no pasan
y que nunca probé la frambuesa con limón.
Quiero revolver tu pelo y hacer del alfabeto, nombres
impronunciables
...arenas de plata.
Pero no todas las oportunidades son así de monas:

'Quedamos a casi en punto, dónde siempre.
Ápúrate y ponte algo bonito, nos están esperando.'






-Ella duerme tras el vendaval,
se quita la ropa, sueña con despertar en otro tiempo, en otra ciudad.-

· Ya es mañana ·

19 de julio de 2009

Euforia _






Con los pies fríos, ahogada entre sábanas y sin delfines.
Es tan extraña esta sensación
que me enamoré de ella,
que te tengo lejos, por fin.
¡Que ya no te veo!
Aparece donde quieras, no te tengo.
No lloré, ni siquiera me inmuté.

Tenía una sonrisa delante mía,

la sonrisa más dulce el universo,
esa, ahora puede ser mía.
Y no, ni tus apretones, ni tus besos contra la pared
me ganan ahora.
Eso no es el olvido, es amor maltrecho, malgastado..

Amor en histeria.

16 de julio de 2009

Frases cortas. Instantaneas. Pocas luces.
Estrellas apagadas. Frambuesa. Calle en obras.
Trocitos de vida. No me imgino. Los lunes .




Casi en punto.¿Qué harás sin cambios de planes?

2 de julio de 2009

Aviones a punto de salir

Pasiones de gitanos.

Pequeña sonrisa de Amelie





Me tienes bien calado.


Canciones a punto de parir.

Nacieron en verano.

25 de junio de 2009

22 de junio de 2009




















Me da miedo el punto muerto y la marcha atrás:
vivir en los atascos, los frenos automaticos y
el olor a gasoil.





Me angustia el cruce de miradas, la doble dirección de las palabras
y los ciego-guia de los semaforos.



Me arruinan las prisas y las faltas de espíritu,
el paso obligatorio, las tardes de domingo
y hasta la línea recta.





Me inervan los que no tienen dudas, y aquellos que se aferran a sus ideales sobre los de cualquiera. Me cansa tanto tráfico y tanto sinsentido. Posado frente al mar, mientras
el mundo gira.
























Esperando por ti.
-Sueña que sueña con ella.-

15 de junio de 2009





Te equivocaste

lo siento


Pero lo hiciste,

pensaste que

me podía enamorar

de ti.

Para hacerme feliz

ya sabes,

hay que estar muy loco,

Por mí .


Al mundo le gusta la playa, la cerveza, el tabaco, las fiestas con hamacas, las gafas de Sol.
Odian la lluvia, el mal tiempo, los truenos, los relámpagos y las ratas.
Al mundo le da lo mismo que ni llueva ni haga calor.
Aquí hay sitio, para todos, los raros que cantan bajo la lluvia, y para los que apasionados de tostarse al Sol.

Quiero a Galicia.


Te quiero a ti .

4 de junio de 2009

Te echaré de menos.

-Que aunque sigas suspirando por algo que no era cierto.
Me lo dicen en los bares, es algo que llevas dentro,
Que no dejas que te quieran, solo quieres que te abracen.




En su huída se encontrarán con una chica que está segura de amar, pero no de comprometerse a amar para siempre; con una mujer perturbadora que vive sola con una ciega que nunca quiso trabajar y acabó cultivando las rosas más bellas.

Inspírate

trucos blogger